MAG 98

fotografie wykonał FrontA
foto­gra­fie wyko­nał t.Kotusiewicz

MAG – pol­ski pisto­let samo­pow­ta­rzal­ny kali­bru 9 mm, na nabój 9 x 19 mm Parabellum skon­stru­owa­ny przez Mariana Gryszkiewicza. Produkowano wer­sje MAG‐95 i MAG‐98. Skrót MAG pocho­dzi od pierw­szych liter imie­nia i nazwi­ska jego kon­struk­to­ra, nato­miast licz­ba 95 okre­śla rok, w któ­rym było prze­wi­dy­wa­ne cał­ko­wi­te zakoń­cze­nie prac nad pro­to­ty­pem.

Na począt­ku 1993 roku roz­po­czę­to w Zakładach Metalowych Łucznik” (obec­nie Fabryka Broni Łucznik”) pra­ce nad nowym pisto­le­tem, prze­zna­czo­nym przede wszyst­kim dla woj­ska i służb mun­du­ro­wych, zastę­pu­ją­cym prze­sta­rza­łe P‐64 i P‐83. W prze­ci­wień­stwie do poprzed­ni­ków, pisto­let miał strze­lać stan­dar­do­wym w NATO nabo­jem 9 x 19 mm Parabellum. Ponieważ woj­sko nie opra­co­wa­ło wów­czas jesz­cze zało­żeń taktyczno‐technicznych (ZTT) nowe­go pisto­le­tu, zało­że­nia takie opra­co­wa­no w mar­cu 1993 w fabryce[1] i posta­no­wio­no zbu­do­wać kla­sycz­ną kon­struk­cję, opar­tą na naj­lep­szych wzo­rach zagra­nicz­nych. Projekt MAG‐95 przy­go­to­wał zespół pod kie­run­kiem inż. Mariana Gryszkiewicza. Pod koniec 1993 roku były goto­we dwa pro­to­ty­py nowe­go pisto­le­tu. W 1994 roku trwa­ły pró­by nowej bro­ni. W następ­nym roku wypro­du­ko­wa­no par­tię prób­ną nowej bro­ni (20 egzem­pla­rzy). W 1995 roku broń przed­sta­wio­no do badań pro­wa­dzo­nych w ramach kon­kur­su na nowy pisto­let dla Wojska Polskiego, gdzie kon­ku­ro­wał z WIST‐94. Pomimo, że MAG wyka­zy­wał lep­sze: pew­ność dzia­ła­nia, wytrzy­ma­łość kon­struk­cji oraz zabez­pie­cze­nie przed przy­pad­ko­wym strza­łem, został odrzu­co­ny, gdyż nie speł­niał opra­co­wa­nych jesie­nią 1993 przez woj­sko zało­żeń taktyczno‐technicznych w zakre­sie mak­sy­mal­nych wymia­rów (190x135x33 mm) i masy (800 g)[1].

Po prze­gra­nym kon­kur­sie w ZM Łucznik” opra­co­wa­ną w 1996 nową lżej­szą wer­sję pisto­le­tu MAG‐98, z alu­mi­nio­wym szkie­le­tem, ale w dal­szym cią­gu był za cięż­ki o 75 g i miał za duże wymia­ry, wobec cze­go do uzbro­je­nia woj­ska został w 1999 przy­ję­ty kon­ku­ren­cyj­ny WIST. W następ­nych latach MAG był pro­du­ko­wa­ny w nie­wiel­kich ilo­ściach na rynek cywil­ny, dla Straży Granicznej i Służby Więziennej. Testowany był w Policji, któ­ra jed­nak wybra­ła pisto­le­ty Glock i Walther P‐99. Opracowano wer­sję do strze­lań spor­to­wych MAG‐98C (dopusz­czo­ną do strze­lań w IPSC w kla­sie Production) oraz zbu­do­wa­no małą par­tię (poni­żej 100) pisto­le­tu na rynek ame­ry­kań­ski, z 10‐nabojowym magazynkiem[1]. Produkcję pisto­le­tu z uwa­gi na brak zamó­wień służb mun­du­ro­wych i nie­wiel­ki pol­ski rynek cywil­ny prze­rwa­no w pierw­szych latach XXI wie­ku.

MAG 98 zdj 05MAG 98 zdj 03MAG 98 zdj 04MAG 98 zdj 06