Rozszerzenie pozwolenia na broń

Wydział Postępowań Administracyjnych (WPA) w Łodzi przy­jął prak­ty­kę wyda­wa­nia pozwo­le­nie na broń w ilo­ści 10 szt. bro­ni kolek­cjo­ner­skiej i 6 szt. bro­ni spor­to­wej. Każdy kolek­cjo­ner wcze­śniej czy póź­niej docho­dzi do momen­tu,  kie­dy jego kolek­cja jest na tyle duża, że przy­zna­ny limit 

MAG 95

MAG 95 01
foto­gra­fie wyko­nał t.Kotusiewicz

MAG – pol­ski pisto­let samo­pow­ta­rzal­ny kali­bru 9 mm, na nabój 9 x 19 mm Parabellum skon­stru­owa­ny przez Mariana Gryszkiewicza. Produkowano wer­sje MAG-95 i MAG-98. Skrót MAG pocho­dzi od pierw­szych liter imie­nia i nazwi­ska jego kon­struk­to­ra, nato­miast licz­ba 95 okre­śla rok, w któ­rym było prze­wi­dy­wa­ne cał­ko­wi­te zakoń­cze­nie prac nad prototypem.

AKMS

AKMS 00
foto­gra­fie wyko­nał t.Kotusiewicz

AKM (Awtomat Kałasznikowa Modernizirowannyj, 6P1 według indek­su GRAU) to radziec­ki kara­bi­nek auto­ma­tycz­ny skon­stru­owa­ny na pod­sta­wie AK. Broń wpro­wa­dzo­no do uzbro­je­nia w 1959r. AKM dzia­ła na zasa­dzie odpro­wa­dza­nia gazów pro­cho­wych przez bocz­ny otwór w lufie, ryglo­wa­nie odby­wa się poprzez obrót zam­ka, strze­la­nie nastę­pu­je z zam­ka zamknię­te­go. Po wystrze­le­niu z maga­zyn­ka ostat­nie­go nabo­ju zamek nie zatrzy­mu­je się w tyl­nym poło­że­niu. Zastosowano układ gazo­wy z tło­kiem o dłu­gim sko­ku. Suwadło cha­rak­te­ry­zu­je się mniej­szą masą niż w AK. Karabinek posia­da mecha­nizm ude­rze­nio­wy z kur­kiem zakry­tym, mecha­nizm ude­rze­nio­wy wypo­sa­żo­ny jest w opóź­niacz. Mechanizm spu­sto­wy umoż­li­wia strze­la­nie ogniem poje­dyn­czym i ciągłym. 

Zaostrzenie unijnych przepisów dotyczących dostępu do broni palnej.

AK 47Kolejna odsło­na prac nad nowe­li­za­cją dyrek­ty­wy doty­czą­cej obro­tu i han­dlu bro­nią na tere­nie Unii Europejskiej. link do dokumentu
Widać, że pier­wot­ny kształt ule­ga zła­go­dze­niu i w przed­sta­wio­nym doku­men­cie znik­nę­ły zapi­sy budzą­ce naj­wię­cej kon­tro­wer­sji doty­czą­ce zaka­zu posia­da­nia broni 

PM-63

fotografie wykonał FrontA
fotografie wykonał t.Kotusiewicz

PM-63

Pistolet maszynowy wz. 1963 Rak, PM-63 Rak (ręczny automat komandosów) – polski pistolet maszynowy kalibru 9 mm, na nabój 9 × 18 mm Makarowa. Opracowany w latach 60. XX wieku przez prof. Piotra Wilniewczyca. Broń przeznaczona dla niektórych pododdziałów wojska, w tym załóg wozów bojowych, używana także przez jednostki Milicji.

P‑83

fotografie wykonał FrontA
fotografie wykonał t.Kotusiewicz

P-83 – polski pistolet wprowadzony do uzbrojenia na miejsce pistoletu P-64. Skonstruowany jest na nabój 9 x 18 mm Makarowa, który jest używany w P-64 oraz pistolecie maszynowym PM-63. Następca P-64 został pozbawiony głównych wad swojego poprzednika. Ma pojemniejszy magazynek, mniejszą siłę potrzebną do samonapinania kurka oraz słabsze oddziaływania na dłoń strzelca podczas strzelania. Został zaprojektowany tak, aby można go było produkować metodami tłoczenia, zgrzewania i lutowania, zamiast tradycyjnego skrawania, co dało obniżenie materiałochłonności, pracochłonności oraz kosztów produkcji. W czasie projektowania zwrócono szczególną uwagę na zabezpieczenie pistoletu przed strzałem przypadkowym i przedwczesnym.

P‑64

fotografie wykonał FrontA
fotografie wykonał t.Kotusiewicz

Pistolet P-64 – pierwszy polski powojenny pistolet. Jego twórcami według kolejności w dokumencie patentowym nr 54822 są następujący oficerowie Ludowego Wojska Polskiego: Mieczysław Adamczyk, Witold Czepukajtis, Romuald Zimny, Henryk Adamczyk, Stanisław Kaczmarski, Jerzy Pyzel. Przedmiotem zastrzeżeń patentowych jest wyłącznik w kształcie wydłużonej płytki, przesuwającej się w szkielecie. Umożliwia on zabezpieczenie pistoletu przed przedwczesnym i przypadkowym strzałem. P-64 był do niedawna najmniejszym pistoletem zasilanym nabojem 9 mm Makarowa.

MAG 98

fotografie wykonał FrontA
fotografie wykonał t.Kotusiewicz

MAG – polski pistolet samopowtarzalny kalibru 9 mm, na nabój 9 x 19 mm Parabellum skonstruowany przez Mariana Gryszkiewicza. Produkowano wersje MAG-95 i MAG-98. Skrót MAG pochodzi od pierwszych liter imienia i nazwiska jego konstruktora, natomiast liczba 95 określa rok, w którym było przewidywane całkowite zakończenie prac nad prototypem.